Gossip girl!

image

Ah ne ozlemisim blogumu ve biseyler yazmayi. Ama geldik geleli bi rahat nefes alamadik ki olup bitenleri anlatayim size. “Anladik anladik Ingilteredesin!” Diye cemkirmeyin ama, bu konuda bi anlasalim..
Dunyanin en dallas ve fantastik yurdunda kaldigimizi bilen biliyor zaten. O konuya hic girmiyorum. “Yahu bu kiz dun bu cocukla degil miydi? Oha bu kiz da mi onunlaymis? Nee sonra bu da mi katildi hareme?” Diye Muhtesem Yuzyil dizisine diz cokturcek bi senaryo var valla elimizde. Ama bir adet gossip girl arkadasimiz var ki, ayakli gazete mubarek, kedi gibi bi de gozlerini dikip insanlari incelemesi yok mu, evlerden irak!
Neyse ev boyle iste, okul desen Turkiye’de aldigimiz egitimi uce bese katlar Allah’in koleji. Hem bi de hocanla birlikte partiye gidip dans edebilmek fikri burda tamam, ama bizim istanbul universitesi hocalarini dusunemiyorum. Ama eglenceli olurdu yahu, kultur kulubu bu ise bi el atsan?
Ingilizceme gelince.. Gelemedik cunku su an cok nefis ispanyolca konusup anlayabiliyorum, zaten Londra degil Madrid’de yasiyorum. Ay keske oyle olsa, 3poundluk sandwichin aslinda 10bucuk tl oldugu gercegi her ogunde karsima cikmazdi. Banyo olayina hic girmiyorum farkindaysaniz, odanda kiytirik bi dus ve tuvalet olucak diye haftada 100pound fazla odemem dedim ve kararimdan mutluyum. Hayat cok zor burda be canlar.. Hesap numarani gonder de bi guzellik yapalim diyenler icin yeterli duygu somurusu yaptigima gore gelelim isin guzel taraflarina..
Yagmuru, sogugu, hayat pahaliligina ragmen; Londradayim. Hem de en sevdiklerimle. Ogrencilik hayatimi yasiyoruz gec de olsa. Yemek pisirmeyi ogrendik mesela, camasir yikamayi ya da. Bisey yapmayi bilmiyorum diye dalga gecen annem ve Cerenimo, gurur duyun benle! Ozellikle de pirinc pilavi diyince geri cekilin bakiyim, hepinizi doverim artik!
Can sıkıntısina birebir bogazi olmasa da bu sehrin, Big Ben’i var, “Londra’dasin kendine gel” diyor. Buyuduk sanki burda, “Artik bunu da atlattiysak herseyi atlatabiliriz” diyoruz..
Hikayenin sizi mutlu eden yanlarini da okuyun da cemkirmeyin bana; Parmakarasi terliginiz olmadan, yaniniza esya almaniza gerek olmadan dusa gidebiliyosaniz; caninizin istedigi yemekleri anneniz yaparken ya da disarida yenen bi makarnaya 20lira vermek caninizi sıkmazken mutlu mesut yasayabiliyosaniz; giysi alirken aman utu gerektirmesin derdiniz yoksa, şansli insanlarsiniz, dertsiz basiniza dert aramayin benim de canimi sıkmayin!
Burda hayat boyle iste, bi dahaki yaziya kadar beni ozleyin olur mu?! 🙂

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s